Strona g艂贸wnaZnamy laureat贸w 17. Nagrody Literackiej Gdynia
Aktualno艣ci ze 艣wiata ksi膮偶ki

Znamy laureat贸w 17. Nagrody Literackiej Gdynia

Nagroda Literacka Gdynia

Podczas Festiwalu Miasto S艂owa Kapitu艂a 17. edycji Nagrody Literackiej Gdynia og艂osi艂a tegorocznych zwyci臋zc贸w. Przypomnijmy, 偶e jest to wyr贸偶nienie, kt贸re honoruje tw贸rczo艣膰 偶yj膮cych, polskich tw贸rc贸w, autor贸w najlepszych ksi膮偶ek wydanych w poprzednim roku. Na zdobycie nagrody szans臋 maj膮 zar贸wno debiutuj膮cy pisarze jak i ci ju偶 uznani w literackim 艣wiecie.

W tegorocznej edycji konkursu jury nagrodzi艂o czterech tw贸rc贸w:

  • Agnieszk臋 Gajewsk膮 za biograficzny esej 鈥濻tanis艂aw Lem. Wyp臋dzony z wysokiego zamku. Biografia鈥,
  • Justyn臋 Kulikowsk膮 za jej trzeci tom poetycki 鈥瀏ift. z Podlasia鈥,
  • Krzysztofa Bartnickiego za brawurow膮 proz臋 鈥濵y艣liwice, My艣liwice鈥,
  • Macieja 艢wierkockiego za drugi polski przek艂ad 鈥濽lissesa鈥 Jamesa Joyce鈥檃.

Laureatom gdy艅skie statuetki zwane Literackimi Kostkami wr臋czy艂 w Muzeum Emigracji prezydent Gdyni, Wojciech Szczurek. Otrzymali oni r贸wnie偶 nagrody pieni臋偶ne w wysoko艣ci 50 tys. z艂otych.

Uzasadnienie werdyktu

Podczas uroczystej gali cz艂onkowie Kapitu艂y Nagrody Literackiej Gdynia wyg艂osili laudacje na cze艣膰 nominowanych i zwyci臋zc贸w.

Adam Lipszyc o eseju Agnieszki Gajewskiej 鈥濻tanis艂aw Lem. Wyp臋dzony z wysokiego zamku. Biografia鈥 powiedzia艂:

To ksi膮偶ka, w kt贸rej z uwag膮 nas艂uchuje si臋 rozmaitych ton贸w i g艂os贸w, by starannie prze艂o偶y膰 je na jedn膮 opowie艣膰. M贸wi si臋 w niej du偶o o wojennej przemocy i o echach tej niszczycielskiej pot臋gi w jednostkowym 偶yciu. M贸wi si臋 o nadziei, strachu i zw膮tpieniu, o rado艣ci i bezradno艣ci, o pr贸bie ucieczki i o niemo偶no艣ci ucieczki. Z arcywyczuciem m贸wi si臋 o poplecionych ze sob膮 losach kilku narod贸w, o wygnaniu i o milczeniu (鈥). Stylem swadnym acz niespiesznym (鈥) opowiada si臋 tu m膮drze i 艣wie偶o o 鈥 do licha, naprawd臋! 鈥 opowiada si臋 tu o najnowszych dziejach naszego kraju i jego kultury!

Wyr贸偶nienie tomiku poezji Justyny Kulikowskiej 鈥瀏ift. z Podlasia鈥 Jerzy Jarniewicz uzasadni艂 nast臋puj膮co:

Nagrodzili艣my wiersze, kt贸re niczego nie chc膮 udowadnia膰, nie licz膮 na wygran膮, mo偶e wr臋cz na nic nie licz膮: ale, w imi臋 do艣wiadczanej tu i teraz prawdy, przestawiaj膮 wsp贸艂rz臋dne znanego nam 艣wiata, nie boj膮 si臋 spotwarza膰 艣wi臋tych instytucji. Wytr膮caj膮c nas z niejednej sfery komfortu.

O powie艣ci Krzysztofa Bartnickiego 鈥濵y艣liwice, My艣liwice鈥 Dorota Kozicka powiedzia艂a nast臋puj膮ce s艂owa:

Tu my艣liwickie kumy gadaj膮 o tym co by艂o i jest. Cho膰 to raczej j臋zyk gada 鈥 bo j臋zyk jest tutaj nieustannie nicowany i wystawiany na pokaz, a wydobywane z nieprzebranych kopalni mowy s艂owa, zwroty, wyra偶enia, przy艣piewki, nazwiska buduj膮 narracj臋, w kt贸rej przewijaj膮 si臋 losy miejsca, os贸b, rodzin, pokole艅. A z tego przewijania przebija pytanie o sens.

Natomiast wyb贸r przek艂adu 鈥濽lissesa鈥 Jamesa Joyce鈥檃 autorstwa Macieja 艢wierkockiego Tomasz Swoboda skomentowa艂 nast臋puj膮co:

Rzadko kiedy, czytaj膮c t艂umaczon膮 ksi膮偶k臋, odnosimy tak silne wra偶enie, 偶e niemal ka偶de s艂owo jest znaleziskiem, 偶e takich zda艅 jeszcze艣my nie czytali, za艣 j臋zyk, cho膰 polski, to raczej niesko艅czona wielo艣膰 j臋zyk贸w. A historia, chocia偶 j膮 znali艣my ze szko艂y i kurs贸w przygotowawczych do matury, objawia nam nowe sensy (鈥)

Kasia

Kiedy by艂am w zer贸wce, nauczy艂am si臋 czyta膰, 偶eby ju偶 wi臋cej si臋 nie nudzi膰. Od tej pory poch艂ania艂am kolejne ksi膮偶ki, czytaj膮c 鈥 ku zgrozie pozosta艂ych domownik贸w 鈥 przez pierwsze lata na g艂os. Z kolei w szkole ca艂y czas ko艅czy艂o mi si臋 miejsce na bibliotecznej karcie, bo by艂am tam codziennym go艣ciem. W zawrotnym tempie przerobi艂am wszystkie tytu艂y Astrid Lindgren i do dzi艣 mam sentyment do 鈥濺onji, c贸rki zb贸jnika鈥. Chocia偶 moim ukochanym tytu艂em z dzieci艅stwa pozostaje wci膮偶 鈥瀂aj膮czek z rozbitego lusterka鈥. Na szcz臋艣cie wraz z wiekiem mi艂o艣膰 do ksi膮偶ek nie zanik艂a, a wr臋cz mia艂a okazj臋 rozkwitn膮膰 dzi臋ki ju偶 ponad 5 鈥 letniej pracy w ksi臋garni.
Jednak nie sam膮 literatur膮 偶yje cz艂owiek. Kiedy nie czytam, haftuj臋 tamborki z joginkami i wyciszam umys艂, praktykuj膮c ashtang臋. Za to z wykszta艂cenia jestem psychologiem i arteterapeutk膮, dlatego mam s艂abo艣膰 do psychologicznej literatury i ksi膮偶ek Yaloma. Uwielbiam dzieci i kocham literatur臋 dzieci臋c膮, wi臋c niech nie zdziwi Ci臋 du偶a liczba wpis贸w na temat moim zdaniem najbardziej warto艣ciowych ksi膮偶ek dla najm艂odszych. Sama posiadam ich zawrotn膮 liczb臋 - nie bez powodu maluchy znajomych m贸wi膮 na mnie 鈥瀋iocia od ksi膮偶ek鈥. W ko艣ciach czuj臋, 偶e w bli偶ej nieokre艣lonej przysz艂o艣ci zostan臋 pisark膮 ksi膮偶ek dla dzieci. Ale wracaj膮c do teraz 鈥 na co dzie艅 trenuj臋 swoj膮 cierpliwo艣膰, dziel膮c dom z czw贸rk膮 kot贸w i znajduj膮c k艂aki oraz 偶wirek we wszystkich mo偶liwych miejscach.

Skomentuj

Kliknij tutaj, by skomentowa膰